Archiwum
Unijne regulacje, w tym DSA, odnoszą się do systemowych ryzyk w sieci, takich jak nielegalne treści i zagrożenia dla dzieci. Nowe prawo obejmuje także Cyfrowy Omnibus, który uprości przepisy związane z AI i danymi. Wprowadzono European Business Wallet, który ułatwi identyfikację i wymianę danych dla firm w UE.
Ambitne strategie, szumne zapowiedzi inwestycji w sztuczną inteligencję i cyberbezpieczeństwo mają wynieść Polskę na czoło peletonu państw Trójmorza i nie tylko. Cel szczytny, bez dwóch zdań, bo kto dziś nie stawia na cyfryzację, ten zostaje w blokach startowych globalnego wyścigu.
Czy zastanawialiście się kiedyś, jak głęboko w cyfrowym świecie zakorzenione są echa przeszłości? Okazuje się, że to, jak Unia Europejska, Stany Zjednoczone i Chiny podchodzą dziś do bezpieczeństwa informacji – a więc do ochrony naszych danych i systemów – jest fascynującą opowieścią, w której główne role grają historia i kultura.
Wojna handlowa USA-Chiny czy inne geopolityczne przepychanki dobitnie pokazują, że globalne mechanizmy, takie jak SWIFT, stały się narzędziem w rękach tych, którzy pociągają za sznurki. Uzależnienie od scentralizowanych systemów, kontrolowanych de facto przez Waszyngton, staje się coraz bardziej ryzykowne – trochę jak budowanie domu na linii uskoku tektonicznego.
Niniejszy raport analizuje skomplikowany związek między efektywnością wykorzystania zasobów w chmurze, szybkością rozwoju i podejściami do bezpieczeństwa informacji w sektorach publicznym i prywatnym Unii Europejskiej UE, USA i Chin.
Optymalizacja kosztów chmury staje się kluczowym zagadnieniem we wszystkich regionach, a jej wdrożenie w różny sposób wpływa na kwestie bezpieczeństwa.
Od pewnego poziomu nie da się centralnie, jednoosobowo (lub nawet w większej grupie) zarządzić dużą organizacją. I mówię tutaj o dużo mniejszym organizmie, niż międzynarodowa organizacja. Łatwiej jest zarządzać państwem na poziomie centralnym, jeśli samorządy lokalne otrzymają dużą autonomię w podejmowaniu decyzji.
